Van alle fantastische sekservaringen die Geertje in korte tijd opdeed, sprongen de vrijpartijen met Tanja van Seksgesprek eruit. Het woord ‘seks’ schoot eigenlijk tekort, het ging om een totaalbeleving die zich in haar lichaam, hart en ziel nestelde, haar geheugen en gedachten bepaalde en van invloed was op haar gedrag, zelfverzekerdheid en zelfs haar slaap. Tanja bewoonde haar dromen, en als Geertje wakker lag, ook haar intiemste lichaamsdelen die onafgebroken om aandacht vroegen. Als Geertje zichzelf bevredigde, prevelde ze Tanja’s naam op het moment suprème. Met stelligheid stelde ze vast dat haar vingers naar Tanja roken en smaakten. En dan was er natuurlijk nog het verrukkelijke vibratortje dat Tanja haar cadeau had gedaan en soms midden in de nacht zoemend als een bijtje haar klamme lijf liet kronkelen op het verende matras. Tanja zat kortom in haar hoofd en in haar kletsnatte kut, in haar piekende tepels en zweterige bilnaad.

Margrietlaan 7 had een echte dingdongbel. Het leek alsof de bewoner, de zesenzeventigjarige Anton de Vette, achter de voordeur had staan wachten, want die vloog meteen open. Van Tanja van Seksgesprek had ze begrepen dat meneer De Vette, al vijf jaar weduwnaar, een grote wens koesterde. Seks! ‘En jij kunt hem dat geven, Geertje, niet zo bescheiden, hij en jij hebben zo jullie behoeftes en die matchen in dit geval precies. Beter dan onveilige seks met vreemde mannen  in de bosjes.’

Na de trio in de jacuzzi met vader Henny en zoon Peter nam Geertje Pluis zich voor het even rustig aan te doen qua seks. Ze was nog maar zeventien, dus lag er nog een leven vol seksuele uitspattingen voor haar in het verschiet. Bovendien menstrueerde ze als een malle, hoewel dat geen belemmering vormde om het vuurtje van haar libido behoorlijk op te poken. Met good old zelfbevrediging wist ze zich gedreven door haar maandelijkse stonde heen te worstelen. Het was niet zo’n probleem om weer voor even helemaal op zichzelf teruggeworpen te zijn. Neuken was geweldig, het extatische gevoel van klaarkomen fantastisch en verslavend, en het ultieme vrijheidsgevoel dat het bracht, was ongekend. Ze gunde ieder mens momenten van seksuele losbandigheid. Hoewel de vrijheid van de een natuurlijk nooit ten koste mocht gaan van de ander. Respect in seksueel verkeer diende altijd met hoofdletters te worden geschreven. Het ging om wederzijds genoegen, om liefdesspel, om beminnen, niet sec om handelingen als pijpen of beffen, vingeren of aftrekken. Dat waren gedachten die door Geertjes hoofd dwarrelden. Ze besloot ze ook op te schrijven in een boekje met een slot erop dat ze voor haar moeder verstopte achterin haar kledingkast.

De ouders van Geertje Pluis waren best lieve mensen, maar gereformeerd als de neten en tuttig als de pest. Haar opvoeding was ermee doordrenkt, maar op vijftienjarige leeftijd, de dag dat ze het masturberen ontdekte, het meest sublieme gevoel van opwinding dat ze ooit had ervaren, wist ze dat niet God, maar genot centraal moest staan in het leven. Seksueel genot wel te verstaan. Vanaf die tijd vingerde ze heel wat af, ze hield van haar ontluikende vrouwenlijf, haar borsten, haar buik, haar venusheuvel, haar kutje, zelfs het aanraken van haar aars kon haar bekoren. Het echte werk liet nog even op zich wachten, het neuken zeg maar, de penetratie, maar ze leerde het mannelijke geslachtsdeel van dichtbij kennen door een iets oudere neef die op zondagmiddagen op visite meekwam met zijn ouders, oom Wim en tante Corrie, die al net zo gereformeerd waren als haar eigen ouders. Neef Sjoerd toonde Geertje, uit zicht achter de schuur, zonder gêne zijn opgewonden roede die bij de minste aanraking van Geertjes zachte handpalmen zijn sperma naar buiten spoot. Sensationeel!

‘Waar kom jij zo laat vandaan? Het is al bijna kwart over zes.’

De advertentie

‘Vertel ‘s, Walter, hoe oud ben je eigenlijk?’

Zodra in de lente het wielerseizoen aanvangt, zie je ze weer in het straatbeeld: de wielrenners. In groepsverband of alleen, van super professioneel tot armetierig amateuristisch, van dure pronkfietsen tot roestige lijken met versleten banden en remmen. Mannen vooral, maar vlak de vrouwen niet uit, die zijn flink in opkomst.

Ik holde. Ik had mijn strakke roze renbroek aan en holde. Geruisloos over paden in de schemering, het afzetten van mijn voeten nauwelijks hoorbaar. Fluisterhollen, vliegensvlug sprintend, alsof ik vloog. Een conditiedans ter meerdere eer en glorie van mijn uithoudingsvermogen. Met licht verhoogde hartslag, ritmisch in- en uitademend. Een minuscuul flikkerend lampje om mijn bovenarm, achter rood, voor wit. Een fluoriserend strookje over mijn rug en over mijn dansende borsten. Niemand hield mij bij, iedereen had het nakijken. Taylor Swift op de draadloze oortjes, de telefoon met een gordeltje op mijn heup. Cadans, ritme, tempo, vaart. Ik was een schim, je zag me alleen als je goed oplette. Niemand lette op. Ik ging links, de laan uit, rechtdoor, passeerde de rotonde, draaide het bospad op. De bosgrond veerde mee op mijn gewicht, mijn staartje wipte ritmisch. Ik was een reetje met een wit pluimpje op mijn kont. Zag je die pijl die uit de boog vloog? Dat was ik. Duizelingwekkend snelle ik. Met lange passen dieper het bos in, rechts een pad omhoog, langs de kromme eiken, het vennetje, het heideveld waar overdag schapen graasden, links het pad omlaag. Knisperende bladeren onder mijn zolen. Dan, sneller dan verwacht, de open plek, de zandverstuiving met het kluitje dode bomen. De maan als een stralend peertje aan het plafond.

De zaterdag die volgde op de zondag van mijn eerste kennismaking met blootloperij, ging de bel al om half drie. Ik wist zeker dat we om drie uur hadden afgesproken, ik was er nog niet helemaal klaar voor. Om precies te zijn, ik stond in de badkamer mijn schaamhaar te scheren en daar was ik nog niet mee klaar. De hele ochtend had ik al lopen dubben: scheer ik het weg of laat ik het zitten? De laatste tijd doe ik vooral dat laatste, ik werk het af en toe een beetje bij. Het is ook weer niet de bedoeling dat het tot een ondoordringbaar struikgewas uitdijt, zodat men slechts gewapend met een kapmes tot het gaatje moet gaan. Wat me ook tot scheren aanzette, was die kale poes van Sylvia vorige week zondag. Het is dan wel een beetje een pornokut, maar het voelt ook wel lekker erotisch. Dus. Overwegingen, overwegingen, waar doe je goed aan, en wat is gewoon fijn en comfortabel? En wilde ik Sylvia en Sergio ook niet gewoon verrassen?

Hoe ik er kwam, god mag het weten, maar zo gaat dat met internet, klik, klik, en dan zit je op een onbestelde website. Blootlopers.nl. Een beetje amateuristische webpagina met onscherpe foto’s en spelfouten. Voor wie graag bloot loopt. Op zich heb ik daar geen moeite mee, ben niet zo preuts, maar waar deze site op uit was, was me niet meteen duidelijk. Woorden als blootloper, naturist en nudist liepen door elkaar heen alsof het allemaal een pot nat was. Het leek niet naar een bepaald strand of iets dergelijks te verwijzen, het was eerder een soort datingsite. Blootlopers zoeken blootlopers, zeg maar. Bovenin het menu kon je kiezen uit mm, mv, vv, mmv of vvm. Die laatste twee categorieën dus bedoeld voor bloot lopen in drietallen. Daar zag ik mogelijkheden tot aanvulling: mmm en vvv. Vooralsnog klikte ik mv aan en belandde op een pagina met een naakte man en vrouw op de rug gezien die hand in hand de zee inliepen. Het was mooi zonnig weer op de foto. De billen van zowel de man als de vrouw waren wit. Niet zulke ervaren blootlopers dus.

Gina hijgde, het pad was steil en slecht begaanbaar, zelfs haar robuuste bergschoenen verloren af en toe grip op de stenen. Hoe langer ze liep, hoe hoger ze kwam, des de zwaarder haar rugzak waar niet eens zoveel in zat. Water, een stukje brood, een rotte banaan, een schoon slipje. Dat was het wel zo’n beetje. De berghut was nog zeker tien kilometer lopen en de zon zakte al achter de bergkam. Ze hoopte op een volle maan die haar bij zou schijnen. Zodat haar moeder haar vanuit de hemel ook kon zien.