Het was nog vroeg, zo’n frisse zondagochtend in september met de belofte van een warme nazomerdag. Het was stil in het bos, zelfs vogels waren niet of nauwelijks te horen. Ik mijmerde wat, zoals een eenzame wandelaar kan mijmeren: losse gedachten, hersenspinsels meer, flarden. Ik was blij met mijn behaaglijke fleecevest, maar ondanks dat trok de frisheid in mijn benen en prikkelde mijn blaas. Aangezien ik een man alleen was, een eenvoudige boswandelaar, eenzaam tussen talloze dennen, zag ik er geen probleem in een boom uit te zoeken met een ruwe schors om tegenaan te plassen. Voor de zekerheid keek ik nog even om mij heen alvorens de knopen van mijn broek los te trekken. Maar daar was hij, mijn kleine grote vriend, vrolijk, omdat hij zomaar vrijelijk zijn kopje mocht laten zien in de buitenlucht. Het was niet eens nodig mezelf beet te pakken, mijn penis richtte zich als vanzelf op de boom. De aandrang was zo groot dat de straal kletterend tegen de stam spoelde. De kou deed de warme pis dampen. Ik moet bekennen dat ik weinig dingen lekkerder vind dan pissen in de vrije natuur. Ik snap die honden wel die bij elke boom die ze tegen komen hun plasje willen doen. In mijn geval was het misschien wel een liter. God mag weten waar het vandaan kwam, bij het ontbijt had ik slechts een bescheiden kop thee gedronken.

Geertje voelde zich schuldig tegenover Anton. Op zijn verjaardag nota bene had ze zich verschrikkelijk laten gaan. Ze had er gemengde gevoelens over: alles, maar dan ook alles had ze losgelaten aan fatsoen of beheersing. Het was zo enorm opwindend geweest, en alle aandacht die  ze had gekregen, zo in het middelpunt, dat was grandioos. Jaap die haar met zijn lekkere Japie een ongekend orgasme had bezorgd. Stuiterend had ze op de eettafel gelegen, als een varken aan het spit, als een gebraden kippetje, overgoten met heerlijke sausjes. Antons vrienden die over haar heen geknoeid hadden en haar daarna zorgzaam schoongeveegd. Ze zullen wel gedacht hebben dat ze een vulgaire slet was, een mokkeltje dat te paaien was met wat dikke pikken, een afgelikte boterham, een meid die zich door willekeurig welke man liet pakken. Maar what the fuck, waren zij niet even vulgair, zo’n stelletje achter-hun-pik-aanlopers. Ze konden allemaal de kleren krijgen.

Geertjes bejaarde seksvriend Anton de Vette, al jaren weduwnaar, maar vrijwel dagelijks snakkend naar een lekkere pot neuken, vroeg haar op een dag of ze kwam logeren. Voor een paar hete nachten, had hij er knipogend aan toegevoegd. Hij zou haar mee uit eten nemen in een sjiek restaurant en daarna konden ze een film pakken. En vervolgens natuurlijk een nacht vol seks, seks en nog eens seks.

Van alle fantastische sekservaringen die Geertje in korte tijd opdeed, sprongen de vrijpartijen met Tanja van Seksgesprek eruit. Het woord ‘seks’ schoot eigenlijk tekort, het ging om een totaalbeleving die zich in haar lichaam, hart en ziel nestelde, haar geheugen en gedachten bepaalde en van invloed was op haar gedrag, zelfverzekerdheid en zelfs haar slaap. Tanja bewoonde haar dromen, en als Geertje wakker lag, ook haar intiemste lichaamsdelen die onafgebroken om aandacht vroegen. Als Geertje zichzelf bevredigde, prevelde ze Tanja’s naam op het moment suprème. Met stelligheid stelde ze vast dat haar vingers naar Tanja roken en smaakten. En dan was er natuurlijk nog het verrukkelijke vibratortje dat Tanja haar cadeau had gedaan en soms midden in de nacht zoemend als een bijtje haar klamme lijf liet kronkelen op het verende matras. Tanja zat kortom in haar hoofd en in haar kletsnatte kut, in haar piekende tepels en zweterige bilnaad.

Margrietlaan 7 had een echte dingdongbel. Het leek alsof de bewoner, de zesenzeventigjarige Anton de Vette, achter de voordeur had staan wachten, want die vloog meteen open. Van Tanja van Seksgesprek had ze begrepen dat meneer De Vette, al vijf jaar weduwnaar, een grote wens koesterde. Seks! ‘En jij kunt hem dat geven, Geertje, niet zo bescheiden, hij en jij hebben zo jullie behoeftes en die matchen in dit geval precies. Beter dan onveilige seks met vreemde mannen  in de bosjes.’

Na de trio in de jacuzzi met vader Henny en zoon Peter nam Geertje Pluis zich voor het even rustig aan te doen qua seks. Ze was nog maar zeventien, dus lag er nog een leven vol seksuele uitspattingen voor haar in het verschiet. Bovendien menstrueerde ze als een malle, hoewel dat geen belemmering vormde om het vuurtje van haar libido behoorlijk op te poken. Met good old zelfbevrediging wist ze zich gedreven door haar maandelijkse stonde heen te worstelen. Het was niet zo’n probleem om weer voor even helemaal op zichzelf teruggeworpen te zijn. Neuken was geweldig, het extatische gevoel van klaarkomen fantastisch en verslavend, en het ultieme vrijheidsgevoel dat het bracht, was ongekend. Ze gunde ieder mens momenten van seksuele losbandigheid. Hoewel de vrijheid van de een natuurlijk nooit ten koste mocht gaan van de ander. Respect in seksueel verkeer diende altijd met hoofdletters te worden geschreven. Het ging om wederzijds genoegen, om liefdesspel, om beminnen, niet sec om handelingen als pijpen of beffen, vingeren of aftrekken. Dat waren gedachten die door Geertjes hoofd dwarrelden. Ze besloot ze ook op te schrijven in een boekje met een slot erop dat ze voor haar moeder verstopte achterin haar kledingkast.

De ouders van Geertje Pluis waren best lieve mensen, maar gereformeerd als de neten en tuttig als de pest. Haar opvoeding was ermee doordrenkt, maar op vijftienjarige leeftijd, de dag dat ze het masturberen ontdekte, het meest sublieme gevoel van opwinding dat ze ooit had ervaren, wist ze dat niet God, maar genot centraal moest staan in het leven. Seksueel genot wel te verstaan. Vanaf die tijd vingerde ze heel wat af, ze hield van haar ontluikende vrouwenlijf, haar borsten, haar buik, haar venusheuvel, haar kutje, zelfs het aanraken van haar aars kon haar bekoren. Het echte werk liet nog even op zich wachten, het neuken zeg maar, de penetratie, maar ze leerde het mannelijke geslachtsdeel van dichtbij kennen door een iets oudere neef die op zondagmiddagen op visite meekwam met zijn ouders, oom Wim en tante Corrie, die al net zo gereformeerd waren als haar eigen ouders. Neef Sjoerd toonde Geertje, uit zicht achter de schuur, zonder gêne zijn opgewonden roede die bij de minste aanraking van Geertjes zachte handpalmen zijn sperma naar buiten spoot. Sensationeel!

‘Waar kom jij zo laat vandaan? Het is al bijna kwart over zes.’

De advertentie

‘Vertel ‘s, Walter, hoe oud ben je eigenlijk?’

Zodra in de lente het wielerseizoen aanvangt, zie je ze weer in het straatbeeld: de wielrenners. In groepsverband of alleen, van super professioneel tot armetierig amateuristisch, van dure pronkfietsen tot roestige lijken met versleten banden en remmen. Mannen vooral, maar vlak de vrouwen niet uit, die zijn flink in opkomst.

Ik holde. Ik had mijn strakke roze renbroek aan en holde. Geruisloos over paden in de schemering, het afzetten van mijn voeten nauwelijks hoorbaar. Fluisterhollen, vliegensvlug sprintend, alsof ik vloog. Een conditiedans ter meerdere eer en glorie van mijn uithoudingsvermogen. Met licht verhoogde hartslag, ritmisch in- en uitademend. Een minuscuul flikkerend lampje om mijn bovenarm, achter rood, voor wit. Een fluoriserend strookje over mijn rug en over mijn dansende borsten. Niemand hield mij bij, iedereen had het nakijken. Taylor Swift op de draadloze oortjes, de telefoon met een gordeltje op mijn heup. Cadans, ritme, tempo, vaart. Ik was een schim, je zag me alleen als je goed oplette. Niemand lette op. Ik ging links, de laan uit, rechtdoor, passeerde de rotonde, draaide het bospad op. De bosgrond veerde mee op mijn gewicht, mijn staartje wipte ritmisch. Ik was een reetje met een wit pluimpje op mijn kont. Zag je die pijl die uit de boog vloog? Dat was ik. Duizelingwekkend snelle ik. Met lange passen dieper het bos in, rechts een pad omhoog, langs de kromme eiken, het vennetje, het heideveld waar overdag schapen graasden, links het pad omlaag. Knisperende bladeren onder mijn zolen. Dan, sneller dan verwacht, de open plek, de zandverstuiving met het kluitje dode bomen. De maan als een stralend peertje aan het plafond.