Het was nog vroeg, zo’n frisse zondagochtend in september met de belofte van een warme nazomerdag. Het was stil in het bos, zelfs vogels waren niet of nauwelijks te horen. Ik mijmerde wat, zoals een eenzame wandelaar kan mijmeren: losse gedachten, hersenspinsels meer, flarden. Ik was blij met mijn behaaglijke fleecevest, maar ondanks dat trok de frisheid in mijn benen en prikkelde mijn blaas. Aangezien ik een man alleen was, een eenvoudige boswandelaar, eenzaam tussen talloze dennen, zag ik er geen probleem in een boom uit te zoeken met een ruwe schors om tegenaan te plassen. Voor de zekerheid keek ik nog even om mij heen alvorens de knopen van mijn broek los te trekken. Maar daar was hij, mijn kleine grote vriend, vrolijk, omdat hij zomaar vrijelijk zijn kopje mocht laten zien in de buitenlucht. Het was niet eens nodig mezelf beet te pakken, mijn penis richtte zich als vanzelf op de boom. De aandrang was zo groot dat de straal kletterend tegen de stam spoelde. De kou deed de warme pis dampen. Ik moet bekennen dat ik weinig dingen lekkerder vind dan pissen in de vrije natuur. Ik snap die honden wel die bij elke boom die ze tegen komen hun plasje willen doen. In mijn geval was het misschien wel een liter. God mag weten waar het vandaan kwam, bij het ontbijt had ik slechts een bescheiden kop thee gedronken.
Bij het afschudden van de laatste druppels schrok ik op van een brekend takje achter me. Voor ik mijn geslachtsdeel terug had kunnen stoppen, voordat ik me om had kunnen draaien waren daar die handen. Grote handen, stevige handen, gebruind en behaard. De rechter omklemde mijn pik, de linker greep mijn scrotum. Het voelde als een houtgreep, een bankschroef waarmee iets stevig vastgeklemd kan worden. Ik schrok, dat was duidelijk, maar na de schrik kwam de behaaglijke warmte. Ik groeide in de knuist, verhardde en verstijfde, helemaal toen de vingers op een strakke, maar toch subtiele manier trekkende bewegingen begonnen te maken en steeds weer de ronding van mijn eikel namen. Het scheen mij een geoefende hand toe, van een eigenaar die vaker met dit bijltje gehakt had. Ondertussen werd ik stijver en stijver, vanuit mijn geknede ballen stroomde een warme gloed door mijn onderbuik. Ritmisch bewoog ik mee met de sjorrende handen, mijn broek gleed van mijn gat en mijn onderbroek deed mee. Nu pas viel mij op hoe stevig er in mijn nek gehijgd werd, een natte mond omsloot mijn oorschelp, terwijl een natte tong in mijn gehoorgang gleed. Dat was niet de enige penetratie die ik onderging. Nadat iets fors en stevigs een aantal keer flink door mijn bilnaad was geschoven, schoof dat iets zowaar mijn achterste in. Ja, ik kreunde, en flink ook, maar de situatie was zo bedwelmend dat er niets anders op zat dan door te gaan tot ik erbij neer zou vallen. De boog raakte zo strak gespannen dat het niet lang meer zou duren eer ik de den opnieuw zou besprenkelen met mijn vocht, hoewel dit keer met mijn vruchtbare kwakje. Als een pijl slingerde het vocht uit mijn pik, gelijktijdig met de warme kledder die van achteren bij me naar binnen spoot.
Snuivend en hijgend stond ik gebogen bij mijn boom, zijn huid voelde rimpelig en stug. Aan de voet, tussen zijn wortels, had ik de bosgrond besmeurd, pis en sperma probeerden een weg te vinden in de donkere bosgrond. Zweet parelde op mijn voorhoofd, terwijl ik nagenoot van mijn oerdriften. Wie was die persoon met wie ik diep in het bos op die nazomerse zondag de liefde had bedreven? Peinzend hees ik mijn onderbroek op zijn plaats, vervolgens mijn spijkerbroek. Nog steeds was mijn lul een beetje stijvig. Het voelde lekker. Het was klaar. Ik was klaar.
Reactie plaatsen
Reacties