De seksuele verkenningen van Geertje Pluis 5

Van alle fantastische sekservaringen die Geertje in korte tijd opdeed, sprongen de vrijpartijen met Tanja van Seksgesprek eruit. Het woord ‘seks’ schoot eigenlijk tekort, het ging om een totaalbeleving die zich in haar lichaam, hart en ziel nestelde, haar geheugen en gedachten bepaalde en van invloed was op haar gedrag, zelfverzekerdheid en zelfs haar slaap. Tanja bewoonde haar dromen, en als Geertje wakker lag, ook haar intiemste lichaamsdelen die onafgebroken om aandacht vroegen. Als Geertje zichzelf bevredigde, prevelde ze Tanja’s naam op het moment suprème. Met stelligheid stelde ze vast dat haar vingers naar Tanja roken en smaakten. En dan was er natuurlijk nog het verrukkelijke vibratortje dat Tanja haar cadeau had gedaan en soms midden in de nacht zoemend als een bijtje haar klamme lijf liet kronkelen op het verende matras. Tanja zat kortom in haar hoofd en in haar kletsnatte kut, in haar piekende tepels en zweterige bilnaad.

Niet dat ze door Tanja de harde pikken zou kunnen vergeten die ooit bij haar naar binnen waren gestoken, het gewip, genaai, geneuk, de slingerende kloten, de zweterige zakken, de gevulde condooms, het sputterende sperma, de harige lijven, de gretige monden die dikke tongen in haar mondholte lieten rondgaan, de vingers die driftig in haar kut en ster gleden. Het waren allemaal zonder uitzondering kostelijke stukken taart. Toch spande de liefde bedrijven met Tanja de kroon. Want dat was misschien wel het grote verschil met die kerels: met Tanja bedreef je de liefde. Je zoog misschien wel op tepels of een klit, je befte dan wel elkaars kut of likte elkaars aars, maar dat maakte deel uit van het grotere geheel dat soms wel uren kon duren. Gewoon naakt tegen elkaar aan liggen, een beetje aaien en strelen, zachte kusjes uitdelen… Tanja had laatst een lief liedje voor haar gezongen, haar adem zacht strelend langs haar oor. Elk haartje op haar vel was van kippenvel overeind gaan staan. Het bracht zo’n geluksgevoel, dat ze had gehuild. En omdat zij huilde, weende Tanja zachtjes mee. Ze hadden elkaars zoute tranen weg gezoend, ze waren in elkaars armen gekropen, Tanja had haar natte kruis over Geertjes dijbeen geschurkt.

Dat was misschien wel de kern van beminnen: elkaar troost bieden, het leed wegnemen, zorgzaam zijn voor elkaar. Naakt zijn, puur, geen schaamte hebben, alles loslaten, maar elkaar vasthouden. En wederzijds, hè, niet Tanja die als oudere vrouw de moeder uithing voor Geertje, nee, gelijkwaardigheid, van elkaar leren, samen klaarkomen, elkaars sappen proeven, in elkaar kruipen, de grenzen opzoeken, de maskers laten vallen.

‘Doe ik het goed?’ vroeg Geertje toen ze het likken van Tanja’s doos onderbrak.

‘Ga door,’ hijgde Tanja die haar dijen nog verder spreidde.

Geertje likte haar opgezwollen schaamlippen, ertussen, de klit, en ze vingerde met haar wijs- en middelvinger.

Toen ze uitgevreeën naast elkaar lagen, loom en verzadigd, hand in hand op de rug, begon Tanja over Vera.

‘Vera? Bedoel je mijn klasgenoot Vera? Vera Rozema?’ vroeg Geertje. Ze duwde zichzelf overeind.

‘Die, ja. Ze zei dat jij mij had aangeraden.’

Op de diploma-uitreiking was Geertje Vera inderdaad tegen het lijf gelopen. Als jaargenoten hadden ze nooit zoveel met elkaar te maken gehad - eerlijk gezegd had Geertje al die tijd gedacht dat het een nuffig wicht was met de uitstraling van een koele kikker - maar uitgerekend op de avond van de diploma-uitreiking waren ze geanimeerd in gesprek geraakt. De feestelijke bijeenkomst maakte dat iedereen uitgelaten was. Geertje had mensen omhelst van wie ze nooit had kunnen denken dat ze zou omhelzen: de jongens van haar klas, zelfs Robert die altijd een beetje onfris rook, alle meiden, inclusief Sylvia Donkers die ze in feite haatte, haar docent Nederlands meneer Bruins, die bij de omhelzing zogenaamd onhandig met zijn hand langs haar linkerborst gleed, haar docente Frans mevrouw Brest met haar ingevallen wangen en rozengeurtje. En Vera dus, die tegen haar zei: ‘Halen we een champagnetje?’

Ze belandden in een nisje van de aula. Geertje zwaaide naar haar ouders die al vertrokken. Gretig en vrolijk slokten ze de champagne naar binnen. Vera haalde nieuwe glazen.

‘Eindelijk spreken wij elkaar ‘s,’ glunderde Vera, ‘daar kwam gewoon nooit van.’

‘Ik was er al die tijd, hoor,’ antwoordde Geertje. De alcohol kroop door haar lijf, ze voelde zich losjes.

‘Tuurlijk, maar ik moet je iets belangrijks vertellen. Twee dingen.’ Ze keek de aula rond waar zich allerlei groepjes hadden gevormd en draaide zich weer naar Geertje. Ze had prachtige blauwe ogen, een welgevormde neus en een brede mond met rozerood gestifte lippen. Uit haar glas nam ze kleine nipjes, als een merel die drinkt uit een regenplas.

‘Alleen ik weet het, maar jij u ook: ik val op meisjes.’ Terwijl ze het zei knipperde haar oogleden als in slow motion op en neer.

Geertje nam een slok. Wat moest ze daarop zeggen? ‘O?’ Er klonk verbazing in door, niet vanwege Vera’s uit-de-kast-komen, wel waarom zij schijnbaar de aangewezen persoon was om dat aan te vertellen.

‘En het tweede is - en daarom ben ik zo blij om hier met je te zitten - ik ben stapelverliefd op je.’

Geertje verslikte zich in een slok champagne.

‘Ja, echt, en ik snap ook wel dat het niet wederzijds is, maar iets in mij zegt dat jij meisjes ook interessant vindt. Heb ik gelijk?’

Geertje probeerde op adem te komen, champagne prikkelde in haar neus.

‘Ik op meisjes,’ bracht ze moeite uit.

Vera stak bezwerend haar hand op. ‘Nee, je hoeft geen antwoord te geven, Geertje, nu niet, het moet bezinken, dat snap ik, maar misschien, morgen of zo, of later deze week kan ook, misschien kun je me een teken van hoop geven, of hoop, misschien gewoon een teken van leven. Je hebt mijn nummer toch?’ Ze had een rode blos op haar wangen gekregen, weer knipperde ze loom met haar oogleden met lange donkere wimpers.

‘Ik,’ begon Geertje, ‘ik bedoel, eh, wat lief. Ik, eh, ik weet niet, nog niet of ik op meisjes val, of ik in het bijzonder iets met jou…, ik heb seks met mannen, bedoel ik, ik bedoel in die zin ben ik hetero.’

‘Mannen?’ Vera keek Geertje vrolijk aan. ‘Meer mannen? Tegelijkertijd met meer mannen?’

Geertje schudde geschrokken haar hoofd. ‘Nee, ben je gek, hoewel…’ De herinnering aan Henny en Peter dook op. ‘Gewoon, wel eens met een man, je weet wel.’

Vera knikte. ‘Echte seks?’

Geertje knikte. ‘Soms, hoor, niet elke dag, zeg maar.’

‘Goh.’ Vera glimlachte onzeker. ‘Lekker?’

Het was een merkwaardig gesprek, Geertje snapte dat het niet handig was dieper op de materie in te gaan.

‘Weet je wat jij eens zou moeten doen, Veer, vraag een gesprek aan met Tanja van Seksgesprek. Daar heb ik veel voordeel van gehad. En Tanja weet ook alles van lesbische seks.’

‘Oké,’ zei Vera, ‘maar het gaat mij niet meteen om seks, zeg maar. Daar heb ik niet zoveel ervaring mee.’ Haar wangen kleurden nog roder.

‘Je vingert toch wel?’ Het was een overrompelende vraag, dacht Geertje, maar ze had hem al gesteld. Vera keek naar haar glas. ‘Lesbische seks is toch voor een deel meer vingerwerk, beetje likken, beetje beffen. Toch?’

Vera zuchtte. ‘Natuurlijk masturbeer ik, wie niet. En als je het wil weten, als ik dat doe, denk ik aan jou, dat we samen… Nou ja, je snapt het.’

‘Jezus, Veer, dat meen je niet, kom ik in je stoutste dromen voor?’ Geertje sloeg een hand voor haar mond. ‘Wat geil, wat verdomd geil.’

‘Ja?’ vroeg Vera onzeker.

‘We houden contact.’ Met die woorden namen Vera en Geertje afscheid, een vluchtig kusje op beide wangen volgde, Geertjes hand die langs Vera’s arm streek, Vera’s trouwe blauwe ogen die onzeker keken.

Ze had dus meteen contact gezocht met Tanja voor een seksgesprek. Ze maakte werk van haar lesbisch-zijn.

‘Ja,’ zei Tanja, ‘ze was hier gisterenavond.’ Ze trok haar zwarte godijntjeshaar in een paardenstaart. Haar oren, oortjes eerder, stonden recht van haar hoofd af, een prachtig gezicht. Knap was het woord niet, maar aantrekkelijk was ze wel. Met haar pronte tieten en heerlijke tepels.

‘Wacht, je hebt Vera gesproken. Betekent dat ook dat je haar met die vibrator…., zoals je ook bij mij mij… Kom op, Tan, dat toch niet.’ Geertje schudde haar hoofd.

‘Luister, Geer, wat ik met andere cliënten doe daar kan ik geen uitspraken over doen.’

‘Nee, oké, maar Vera die op zoek is naar haar lesbische ik, die heb je gewoon de gebruikelijke behandeling gegeven. Eerlijk zeggen.’

‘Ik zeg niks,’ zei Tanja. ‘Je weet dat ze verliefd is? Op jou?’

Die gedachte was de afgelopen dagen onafgebroken door Geertjes hoofd gegaan. Ze had Vera willen appen, willen bellen zelfs, maar het allebei niet gedaan. Ze wist uiteindelijk niet wat ze wilde zeggen.

Na de diploma-uitreiking had ze Vera weg zien lopen. Mooi meisje, dansend haar, draaiende billen in haar rok. Meneer Bruins van Nederlands had haar uit haar gepeins gehaald.

‘Zo, gediplomeerde, kan ik je een lift geven naar huis?’ Hij grijnsde als vanouds, de rimpels in zijn gebruinde gezicht maakten hem knap.

In zijn grijze gezinsautootje reden ze de parkeerplaats van de school af. Het was niet ver naar Geertjes huis. Op de rotonde bij haar woonwijk, remde de leraar af.

‘Hier rechts?’

‘Driekwart rond,’ antwoordde Geertje.

‘Dan rijden we het bos in,’ antwoordde Bruins.

‘Doe maar.’ Geertje draaide zich opzij en legde een hand op zijn dijbeen.

De auto reed rustig het bos in. Het was er donker. Helemaal toen Bruins vijfhonderd meter verderop stopte langs het pad en de lichten dimde. Op dat moment lag Geertjes hand al op de bobbel in zijn broek.

Ze pijpte haar docent met bezieling, een hand om de harde lengte geklemd die uit de gulp stak, haar mond zuigend op de ziltig smakende eikel. Zijn warme hand lag in haar nek en bewoog mee op het subtiele ritme van haar hoofd. Ze liet haar speeksel rijkelijk vloeien over de stijve mast en nam de eikel diep in haar mondholte, waar haar tong overuren maakte. Ze sloofde zich uit zoals ze zich het hele jaar al had uitgesloofd voor het vak Nederlands. Met als resultaat een negen op haar eindlijst. Een tien voor pijpen moest toch lukken, een tien en een zoen van de meester. Die zich overigens muisstil liet bedienen, zo rustig zelfs dat Geertjes smakkende zuigwerk de overhand had. De man onderging het in opperste concentratie, zijn borstkas verraadde een snelle, maar geruisloze ademhaling. En ze ging maar door met het fanatisme van een streberige leerling die in het gevlei van haar docent wil komen. Nou, dat kwam ze. Berend Bruins, koosnaam Beer (zoals zijn vrouw hem noemde, maar die hem nooit oraal bevredigde, zoals hij haar ook nooit mocht beffen), wist niet hoe hij het had. Het zoemde in zijn kloten, hormonen namen bezit van zijn lijf, hij zou aanstonds zo lekker klaarkomen dat hij er een gedicht over zou willen schrijven. Geertje op haar beurt dacht nauwelijks aan de pik in haar mond of de vloed die op het punt stond de dijken te breken. Vera zat in haar hoofd. In haar hoofd en in haar tieten, in haar kut en in haar kont. Als ze straks thuiskwam zou ze haar gelijk appen. Ik hou van ook van jou zou ze schrijven, tot gauw.

En toen spoot Bruins haar mond vol. Nog steeds stilletjes. Alleen het ruisen van zijn adem door zijn openstaande mond klonk als een zacht verkoelend briesje.

(Wordt vervolgd)